Nazywam się Piotr Mockałło i od urodzenia mieszkam w Warszawie.

Niemal od zawsze w domu towarzyszyły mi zwierzęta, były kanarki, rybki, były też i psy, niemniej jednak za kotami nigdy specjalnie nie przepadałem.
Nie znałem ich po prostu :)
Dopiero kilka lat temu zostałem obłaskawiony przez pewną przeuroczą kotkę imieniem Bunia, która zawłaszczyła kompletnie moje serce.
Bunię poznałem w pracy, dość szybko znalazła się u mnie w domu, a po paru dniach odegrałem rolę akuszera przyjmując na świat jej dzieci.
Dwoje z kociąt poszło do nowego domu, dwoje zostało z nami.
Pusia była kotką cichą, nie domagającą się uwagi, Bombelek natomiast objęła mnie w posiadanie i darzyła zaborczą i gorącą miłością przez krótkie trzy lata swego życia. Zbyt późna właściwa diagnoza po długim leczeniu objawowym zaowocowała pożegnaniem...

Po śmierci siostry Pusia kompletnie zmieniła charakter - zaczęła domagać się uwagi, pieszczot, jakby uwolniła się przytłumiona do tej pory przez siostrę osobowość.

W międzyczasie zyskałem dostęp do internetu i oczywiście pierwszą rzeczą której zacząłem szukać był kontakt z innymi kociarzami - trafiłem w ten sposób na forum koty.pl, gdzie po pewnym czasie niewinna wymiana zdań doprowadziła do wyjątkowej i nietypowej jak na mnie (zdeklarowanego domatora) decyzji - wybrania się z towarzyska wizytą na drugi koniec Polski do dziewczyny której nigdy w życiu nie widziałem...

Warto niekiedy zrobić coś tak szalonego, gdyż dzięki temu poznałem i pokochałem najcudowniejszą osobę na świecie, moją żonę Agnieszkę :)

Pusia niestety nie dożyła spotkania z nią i z nowymi koleżankami - niedługo przed przeprowadzką uaktywniła się u niej wrodzona skaza krwotoczna - nie pomogło intensywne leczenie, transfuzja - w kilka dni Bunia straciła drugie dziecko.

Buni obecnie nie ma już z nami - o niej i jej dzieciach przeczytać można kawałek dalej.

Wracając do tego o czym właściwie miałem pisać, czyli siebie ;) - lubię czytać (głównie fantasy), grać na PlayStation, bardzo lubię długie wycieczki rowerowe w towarzystwie Agnieszki (a najbardziej jazdę po górach w pobliżu Bielawy w towarzystwie jej ojca i brata :) ) Jeśli ktoś chciałby pojeździć gdzieś gdzie jest czyste powietrze, piękne widoki i urozmaicone trasy - serdecznie polecam :)
Dodatkowo uwielbiam wszelkiego rodzaju sprawy techniczne - czy to wykonanie drzewka dla kotów, dłubanie w naszych rowerach, czy zabezpieczenia okien.

Na stronce zajmuję się głównie dostarczaniem zdjęć :)

Ponieważ nasze maleństwo jeszcze nie potrafi pisać - tak więc my to w jego imieniu zrobimy - przynajmniej na razie - zanim się nie nauczy :)
Ten przystojniak na zdjęciu to Przemek, nasz malutki synek. Urodził się 1 sierpnia 2005 r. Data dosyć ciekawa, ponieważ oboje z Piotrkiem jestesmy również z sierpnia a daty narodzin naszego synka absolutnie nie planowaliśmy:)
Na razie trudno jeszcze powiedzieć co Przemek lubi i czym sie interesuje, ponieważ z obserwacji wnosząc - lubi spać a interesuje się jedzeniem :)
Zapewne niedługo zakres jego obiektów zainteresowań będzie się poszerzał :)
W chwili obecnej Przemek jest bardzo, ale to bardzo grzecznym dzieckiem - za co jesteśmy mu bardzo, ale to bardzo wdzięczni :)

Jego stosunki z naszymi kotami układają się znakomicie - Przemek bardzo dobrze na nie reaguje a one doskonale wczuły się w nowe role, zaakceptowały zupełnie bez zastrzeżeń nowego domownika i poza Skierka która mu troszkę mamkuje (ćwierkając do niego i śpiac w nogach łóżeczka) - reszta kotów wychodzi z założenia że mały jest niegroźny, może będzie z niego kiedyś fajny partner do zabawy a na razie skoro chce być sam - to one to uszanują. I co najwyżej czasem go delikatnie obwąchają jak leży na łóżku. Poza tym bardzo uważają żeby go w czasie swoich zabaw nie podeptać :)
Więcej o naszym synku będziemy pisać na bieżąco :)

Na zdjęciu powyżej Przemek ma już miesiąc i jest dużym chłopcem :)
Dosłownie, waży prawie sześć kilo i jest naprawdę dorodny - po prostu bardzo szybko rośnie i się rozwija.
Jak widać jego kontakty z kotami nadal układają się wyśmienicie - na tym zdjęciu jest z Okruszkiem który próbował zachęcić go do wspólnej zabawy :)

I jak to bywa - czas płynie nadal... Na zdjęciu widzimy Przemka w wieku 2.5 miesiąca.
Przemek jest zaprzeczeniem wszelkich mitów na temat dzieci wychowywanych w towarzystwie kotów.
Rozwija się błyskawicznie, potrafi robić rzeczy których tak naprawdę powinien nauczyć się dopiero za kilka miesięcy, jest bardzo dużym i sprawnym dzieckiem - któremu na dokładkę buzia rzadko się zamyka - gdyż ciągle się śmieje :).

Przemek rozwija się w niesamowitym tempie - ma niespełna sześć miesięcy a od dawna potrafi już sam siedzieć, sam stoi - tylko lekko podtrzymywany, jest niezwykle komunikatywny, uśmiech mu praktycznie z buzi nie schodzi.
Uwielbia kobiety z długimi włosami - ciekawe dlaczego :)
Nasze metody hartowania go odnosza skutek - ma niezwykłą odporność - z uśmiechem na ustach znosi wszelkie infekcje ktore przewijają się przez nasze mieszkanie :)
Uwielbia także towarzystwo kotów - tuli się do nich, radośnie śmieje, może spędzać masę czasu leżąc na kocu na podłodze i obserwując życie naszych futerek :)
Dzięki temu ja mam czas żeby czasem coś na stronkę nowego dorzucić ;)
Poniżej kilka fotek z ostatniego miesiąca.

Niedawno, w maju, byliśmy na urlopie - w Bielawie.
TUTAJ można zobaczyć fotoreportaż :)
Urlop udał się wyśmienicie, mimo odległości którą musieliśmy pokonać. Przemek jak zwykle był dla nas, rodziców - bardzo wyrozumiały :)
Jeśli chodzi o jego kontakty z kotami - to układają się rewelacyjnie, jesteśmy po prostu zachwyceni - koty są dla Przemka naprawdę wyrozumiałe, z jednej strony pozwalają mu naprawdę na wiele, z drugiej - nie dają się maltretować :)
Jednakże to drugie praktycznie nie ma miejsca, Przemek jest dla kotów niezwykle delikatny, owszem - czasem mocniej złapie Okruszka bo ten na to od początku pozwala, daje mu się ugniatać jak ciasto - ale to jak 11 miesięczny obecnie bobas zachowuje się w stosunku do kotów - przerosło nawet moje, bardzo optymistyczne oczekiwania.
Zachowanie Przemka odnośnie kotów nie dotyczy wyłącznie naszych futer - każdy kot jest traktowany z szacunkiem.

Tak wygląda Przemek 11 miesieczny :)

Przemek spotkał w parku fretkę :)



Przemek próbuje rączką wymacać który z kotów leży na krześle - okazało się że to kumpel naszego synka - Okruszek :)



A to zdjęcie pokazuje spotkanie z super malamutem - jak widać dziecię nasze kochane lubi także psy :)



A tak zachowuje się Przemek gdy stoi przed nim mama i robi głupie miny ;)

W sierpniu 2006 roku byliśmy z Przemkiem na kolejnym wyjeździe do Bielawy.
Pod tym linkiem można zobaczyć kolejne zdjecia :)
Oto jedno z nich:

Przemek częstuje El Cota swoim obiadkiem :)


Jedz koteczku pysznego brokuła :)

Jeśli chcesz wiedzieć o nas coś więcej lub masz uwagi co do strony - napisz: